Από την «εξυγίανση» των ΕΛΤΑ στον «εθελοντισμό»

Τα τελευταία χρόνια οι εργαζόμενοι στα ΕΛΤΑ άκουσαν πολλές φορές τη λέξη «εξυγίανση». Στο όνομα της εξυγίανσης εφαρμόστηκαν προγράμματα αποχωρήσεων, μειώθηκε το προσωπικό, έκλεισαν ή υποβαθμίστηκαν καταστήματα και αυξήθηκε η πίεση στους εναπομείναντες εργαζόμενους να κρατήσουν όρθια την ταχυδρομική υπηρεσία σε κάθε γωνιά της χώρας.

Η πολιτική ηγεσία και οι διοικήσεις διαβεβαίωναν ότι οι θυσίες ήταν απαραίτητες. Υποστήριζαν ότι ο οργανισμός θα γινόταν πιο ευέλικτος, πιο αποτελεσματικός και πιο ανταγωνιστικός. Ωστόσο, η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά εργαζόμενοι και πολίτες συχνά απέχει από τις εξαγγελίες. Υποστελεχωμένες υπηρεσίες, αυξημένοι φόρτοι εργασίας, καθυστερήσεις και ένα δίκτυο που σε πολλές περιοχές λειτουργεί στα όρια των δυνατοτήτων του συνθέτουν μια διαφορετική εικόνα από εκείνη που παρουσιάζεται στα επίσημα δελτία Τύπου.

Και ενώ τα προβλήματα αυτά παραμένουν, η διοίκηση δοκιμάζει ένα νέο πείραμα, με βάση τον «εθελοντισμό». Σύμφωνα με άρθρο της Καθημερινής, η διοίκηση προσπαθεί να μειώσει τον όγκο απαράδοτων δεμάτων ζητώντας απο εργαζόμενους να εργαστούν δίχως πληρωμή για μια ημέρα και να χρησιμοποιήσουν ακόμη και το προσωπικό τους όχημα.

Ως εργαζόμενοι στις ταχυμεταφορές, γνωρίζουμε πολύ καλά πως αυτό δεν θα επιφέρει κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, διότι οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις θα συνεχιστούν και μετά την «ημέρα εθελοντισμού». Επίσης γνωρίζουμε πως η παράδοση δεμάτων προυποθέτει σωστή οργάνωση, προσωπικό και γνώση του αντικειμένου, στοιχεία τα οποία οι εκάστοτε διοικήσεις απέδειξαν πως δεν διαθέτουν.

Η διανομή ταχυδρομικών αντικειμένων και δεμάτων δεν είναι συμβολική δράση. Είναι επάγγελμα. Είναι εργασία με ευθύνες, υποχρεώσεις και απαιτήσεις. Είναι καθημερινό έργο που εδώ και χρόνια εκτελούν οι εργαζόμενοι των εταιρειών courier κάτω από δύσκολες συνθήκες, με ελλείψεις προσωπικού, αυξημένο φόρτο εργασίας και συνεχή πίεση. Και φυσικά δεν μπορεί να μένει απλήρωτη.

Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν κάποια στελέχη θα παραδώσουν ορισμένα δέματα. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί, την ίδια στιγμή, συνεχίζεται η συρρίκνωση του δικτύου και το κλείσιμο ή η υποβάθμιση τοπικών καταστημάτων που εξυπηρετούν επί δεκαετίες τις ανάγκες των πολιτών. Γιατί, έπειτα απο βαρύγδουπες δηλωσεις νυν και πρώην υπουργών και έξοδα εκατομμυρίων για την αναδιάρθωση τους, έχουμε αυτό το αποτέλεσμα.

Τα ΕΛΤΑ δεν είναι μια συνηθισμένη επιχείρηση. Ασκούν κοινωνικό λειτούργημα. Αποτελούν μέρος της κοινωνικής συνοχής, ιδιαίτερα στις απομακρυσμένες, νησιωτικές, ορεινές και ακριτικές περιοχές της χώρας, όπου το τοπικό ταχυδρομικό κατάστημα δεν είναι απλώς ένα σημείο εξυπηρέτησης αλλά συχνά η μοναδική σταθερή παρουσία μιας δημόσιας υπηρεσίας.

Η κοινωνική προσφορά δεν αποδεικνύεται με επικοινωνιακές δράσεις. Αποδεικνύεται με τη διατήρηση της παρουσίας των ΕΛΤΑ στις τοπικές κοινωνίες, με τη στήριξη των καταστημάτων, με την ενίσχυση της ποιότητας των υπηρεσιών και με τον σεβασμό στον δημόσιο και κοινωνικό ρόλο του οργανισμού.

Και ενώ σήμερα προβάλλονται πρωτοβουλίες εθελοντισμού από στελέχη της διοίκησης με στόχο την αποσυμφόρηση και την σωστή εξυπηρέτηση των πελατών, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να ξεχάσουν ότι τα προηγούμενα χρόνια διατέθηκαν σημαντικοί πόροι για αμοιβές διοικήσεων, συμβούλους, ανακαινίσεις γραφείων και άλλες διοικητικές δαπάνες. Για όλα αυτά βρέθηκαν χρήματα. Για τη διατήρηση καταστημάτων που εξυπηρετούν τις τοπικές κοινωνίες, για την ενίσχυση του δικτύου και για την ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τους πολίτες, η ίδια αποφασιστικότητα δεν ήταν πάντοτε εμφανής.

Γι’ αυτό και η συζήτηση δεν μπορεί να μετατοπιστεί από την «εξυγίανση» στον «εθελοντισμό» χωρίς απολογισμό. Τι απέδωσαν τα μέτρα που εφαρμόστηκαν; Γιατί συνεχίζεται η συρρίκνωση του δικτύου; Ποιο είναι το σχέδιο για τη διατήρηση της παρουσίας των ΕΛΤΑ σε κάθε γωνιά της χώρας; Πώς θα διασφαλιστεί ο κοινωνικός και δημόσιος χαρακτήρας της ταχυδρομικής υπηρεσίας;